Diario Vasco

Agustin Zabala, onenen artean onena

fotogalería

Erlezain Elkarteko Ainhoa Tolosa teknikaria, haurrei eztiak ematen. / ARGAZKIAK: JOSE MARI LOPEZ

  • Hirurogeita bat urteko hernaniar hau nagusitu da Gipuzkoako Eztien Txapelketan

  • 21 poto lehiatu ziren atzo, zazpi eskualdeetako onenak. Beste sariak Belauntza eta Arrasatera joan ziren

Hemeretzigarren Erlezain Eguna izan zen atzo Zegaman. Ohitura den bezala, Gipuzkoako Eztien Txapelketa jokatu zen bertan, eta Agustin Zabala hernaniarrak jantzi zuen txapela.

Gipuzkoako txapeldun berriak 61 urte ditu. Aita hil zitzaionean hasi zen erleak zaintzen. «1985ean hil zen, nahiko gazterik, eta gutxi ikasi nuen berarengandik, gutxi ibili nintzen eta. Pena hori daukat, berarengandik gehiago ez ikasi izana, baina badakizu, gaztetan parranda izaten duzu nahiago», esan zuen txapela jantzi eta gero.

Atzo irabazle gertatutako eztia mila lorekoa zen, baina gaztaina-lorea zeukan gehienbat. Agustin Zabalak Urumea bailaran dauzka erlauntzak; Ereñotzun, Aranon-eta.

Bigarren saria Belauntza Ramon Lopetegirentzat izan zen. Belaun-tzakoa da eta 75 urte ditu. Eta hirugarren saria, Arrasaten bizi baina orain dela 77 urte Mutiloan jaio zen Bittor Murgiondorentzat. Erlaun-tza gehienak jaioterrian dauzka.

Herritarren dastaketan, berriz, gustukoena Segurako ezti bat gertatu zen, Ageda Zeberiok aurkeztutakoa.

Hogeita bat eztiren artean aukeratu behar izan zuten epaimahaiko lagunek. Alegia, Gipuzkoako zazpi eskualdeetako hiru lehen sailkatuak pasa ziren Zegamako final handira. Lau lagun jardun ziren epaitzen: Egoitz Galartza (Gipuzkoako Erlezain Elkarteko albaitaria); Antton Olaizola (jateko sagarra ekoizten duena, Donostiako Unanue Zahar baserrikoa); Rafa Gorrotxategi (Tolosako gozogilea); eta Jokin Arrospide (Mahala enpresako jabea).

Ez omen zuten egiteko erraza izan, ezti gehienak oso antzekoak baitziren. «Nik esango nuke gaztaina gutxi daukatela iazko eztiek, badakizu, uda lehorra egin zuen eta», esan zuen Galartzak.

Beste arazo bat: barroa

Albaitari honek adierazi zuenez, azkeneko bi urteotan, liztor asiarraz gain, erlezainek buruhauste eta nahigabe askotxo izan dute barroarekin. Mozorro txiki bat da barroa, akaroen familiakoa. Erlekumeei ez ezik, helduei ere erasaten die; poliki-poliki barruko zukuak zupatzen dizkiete eta erlea ahulduz-ahulduz doa.

«Arazo aspaldikoa da barroa. Gertatzen dena da orain erabiltzen dugun tratamendura ohitu egin dela, eta botika aldatu beharrean gaude. Badirudi azido oxalikoarekin emai-tza onak izango ditugula», adierazi zuen Galartzak.

Recibe nuestras newsletters en tu email

Apúntate