Intsumisoak ahaztuta

Oso azkarra izan zela PPko buruzagia, bestela problema latza zetorkion bizkar gainera

Rufino Iraola
RUFINO IRAOLA

Natural sentitzen dut egiten dudana / eta natural egin sentitzen dudana; / intsumiso egin naiz, horixe da dana; / ahaztu gabe guztioi musu handi bana. Ene kolega maite, beldurtia haiz hi, / kartzelara nola diostak itsusi / aholkuak ematen ez hadila hasi, / etor hadi bisitan txoritxo ta guzi. Natural sentitzen dut...» (Jon Sarasua).

Jon Sarasua bertsolaria izan zen, beste askoren artean, intsumisioaren esparruan, erreferente inportanteenetako bat. Pertsona publikoa zen, eta ezaugarri horrek beti du indarra, kausa edozein dela ere. ETBko grabazio batean entzun nion berak txikitatik garbi zeukala soldaduskara ez zela joango; ez zekiela nola libratu, baina libratuko zela. Eta hara non mugimendu antimilitarista sortzen den Espainiako Estatu osoan eta, batez ere, Euskal Herrian. Mugimendu horrekin uztartu ahal izan zuen bere egoera. Esaten duenez, aski erraz eta natural eman zuen pausoa nahiz eta aurretik ez zen horrelako ekintzetan ibilia.

Beste pasadizo bat lotu nahi Jon Sarasuarenarekin. Gure bigarren semea jaio zenean, —askotan egiten den komentarioa, noski— lagun batek hala esan zion andreari: «Beste soldau bat gehio etxeen», eta gureak erantzun: «Eon hai lasai, gue semeeik ez den jungo-ta soldau». Ez dakit nondik eta nola atera zitzaion profezia hori gure andreari. Nik, nire artean, esaten nuen: egon hadi horretan, hik eraman behar dun txaskoa! Baina, azkenean, hark arrazoi nire pozerako. Zaharrena objektore egin zen, eta bigarrena, aurrez kalkulatua zeukan bezala, ikasketarako prorrogak eskatuz libratu zen.

Duela 29/30 urteko kontua da. Pixkanaka hazi eta hazi joan zen mugimendua: milaka izan ziren Espainiako armadari ezezkoa eman ziotenak. Epaiketa dezente izan zen, eta kartzelan sartuak ere bai. Baina egoerak hartu zuen martxa eta bolumenarekin kontrolaezin ari zen bihurtzen, eta hona sorpresaren sorpresa (baita azertua ere) Aznarrek kendu, alajaina, derrigorrezko soldaduska! Uste dut horretan oso azkarra izan zela PPko buruzagia, bestela problema latza zetorkion bizkar gainera. Horretan puxtarri handi bat emango nioke Aznarri eta oraindik handiagoa ZPri, Aznarrek Irakera bidalitako soldaduak erretiratu zituelako.

Intsumisioa ahaztua geneukan. Bi gauzek gogarazi didate: berriro entzun ditugu kuarteleko korneta-hotsak, Abascalen ahotik; ez dut uste atzeraka hasiko garenik, baina... bestetik, Lander Garro eta konpainia, intsumisioaren gainean, dokumentala egiteko asmotan dabiltza.