Hauteskunde urtea

Errenta-aitorpenean dedukzioak ininiko dituzte filantropia-obrak egitea ditunarentzat

Rufino Iraola
RUFINO IRAOLA

Hauteskunde-urtea izango da 2019: udal hauteskundeak, autonomikoak, foralak eta, segur aski, Espainiako Parlamenturakoak. Diktadura baino mila aldiz hobea da daukagun erregimena edo sistema; baina, askoren ustez, oraindik urrun gaude benetako demokraziatik. Partitokrazia omen da gurea. Goiko sabaikoek kontrolatzen dute gestio publikoa, nahiz eta kandidatuak aukeratzeko, halako antzerki moduko bat egin eta horiei 'primarioak' deitu. Gero, urnetara joateko deia iritsiko zaigu. Joango gara. Baina, ohartzen ez bagara ere, bozketa, azken boaldan, txekea zurian ematea da, alderdiek nahi dutena egin dezaten. Nik egintza errealak nahi ditut, eta sistema sozio-ekonomiko injustu hau aldatuko dutenak boterean. Ez naiteke konforma izenak aldatzearekin, baizik eta, hain egoera latzean bizi den jendearen bizimodua aldatzeko eman nahi nuke botoa.

Ez nuke egon nahi botere ekonomikoen txotxongiloak diren politikoen mende. Ekonomiaren 'guruek' ez dute ematen aurpegirik, baina horiek dira kapital handien jabe, beren tresneria guztiarekin: Nazioarteko Fondo Monetarioa, Banku Mundiala, Komertzio Librea (librea?), Europar Elkartea...

Euren politika dela medio, gero eta pobre gehiago dagoenez, errenta-aitorpenean dedukzioak ipiniko dituzte, miseria apur bat arintzeko filantropia-obrak egiten dituenarentzat. Hori guztia ez da modan jartzen ari den onkeria hutsa baino. Eta, gero, polizia gehiago, isunak eta kartzelak ugaritu, kontent ez direnen protestei aurre egiteko. Gai honetan, beste gauza askoren artean, Elizaren isiltasun konplizea tamalgarria da. Gero eta urrunago sentitzen naiz Eliza katolikotik, kristau izaten beti saiatuko naizen arren.

Niri pertsonak inporta zaizkit. Horregatik, Espainiak ez dit ezer esaten, espainiarrek edo Espainian bizi direnek baizik. Beste globalizazio mota nahi dut: globo osoko biztanleak anai-arreba egingo dituena. Ez naute erakartzen nazionalismoek, eta gutxien-gutxiena Espainiako nazionalismoak (momentu honetan ezagutzen dudan nazionalismorik bortitzena); ez dauka legitimitaterik hau esateko: «Ardura gaitezen jendearen problema errealez». Lehenik eta behin, bera hasi behar du horretan, eta ez aritu soka tenkatu eta tenkatu Kataluniaren kontura, Espainian boto apur batzuk gehiago eskuratze aldera. Edozein pertsona, bandera edo nazio idolotzat hartzea seinale txarra da. Norbait edo zerbait kultu-gai bihurtzen dugunean, orduan bai ahazten ditugula benetako problemak!

 

Fotos

Vídeos