«Sentsazio oso potente batekin ateratzen da ikuslea teatrotik»

Haizea. Tania Fornieles, Nerea Elizalde eta Koldo Olabarrirekin arituko da taula gainean.
/MIKEL BLASCO
Haizea. Tania Fornieles, Nerea Elizalde eta Koldo Olabarrirekin arituko da taula gainean. / MIKEL BLASCO

Tania Fornieles Antzezlea Tanttaka konpainiak hiru antzezle gazte jarriko ditu taula gainean Coliseo Antzokian aurkeztuko duen bere azken lanean

Félix Morquecho
FÉLIX MORQUECHOEIBAR.

'Soka' eta 'Giltzadun etxea' izan ziren lehenak, eta 'Izoztutako haizea bezala' da abusuari buruzko trilogia bat ixten duen antzezlana. Tanttaka konpainia gipuzkoarrak hiru antzezle gazte jarri ditu istorio gordin baten aurrean. Horietako batek, Tania Fornieles (Donostia, 1990), bihar Coliseoan ikusi ahal izango den obrari buruzko xehetasunak azaldu dizkigu.

-Orain dela bi hilabete estreinatu zenuten obra hau. Zein puntuan ailegatzen da Eibarrera?

Antzezlana
Izoztutako haizea bezala.
Antzezleak
Nerea Elizalde, Tania Fornieles eta Koldo Olabarri.
Zuzendaria
Fernando Bernués.
Noiz
Bihar, ostirala, 20.30etan.
Non
Coliseo Antzokian.
Sarrerak
10 euro, 7 Coliseoaren laguna txartelarekin.

-Hamalau emanaldi egin ditugu eta Eibarkoa hamabostgarrena izango da. Horrek esan nahi du gauza berriak aurkitzen ari garela oraindik, prozesuan gaude.

-Badakigu abusuari buruzko trilogia baten barruan sartzen dela antzezlan hau, baina zer gehiago kontatu daiteke?

-Abusuen inguruko obra da, bai. Hiru pertsonaia daude, hirurak galtzaileak dira zentzu batean, eta izoztuta bezala daude hirurak. Nik uste dut personaia hauek aire bila daudela izoztuta ez geratzeko, zer arnasten duten airea paralizatu egiten ditu, beldurrez beteta eta irtenbiderik gabe daude. Nire pertsonaiak bere aitaren abusoak jasan zituen txikitan, umetan, eta galtzaileena da. Abusu horrek beldurrez bete du pertsona hau, lotzaz ere, eta bere buruak nazka ematen dio. Orduan ezin izan du inoiz inori bere bizi- tza kontatu, ezin izan du esan berari txikitan gertatu zitzaiona, eta obra honetan bere bizitza osoan gorde duena bota egiten du, dena. Beste gertakizun batzuk daude obraren barruan eta azkenean nire pertsonaiak ez dauka irtenbiderik, bere bizitza osoan isilean eman eta gero, nahiz eta bere historia kontatu ez du topatzen biderik eta bere aukera bakarra desagertzea da.

-Nola bizi du ikusleak horrelako istorio bat?

-Ikusle desberdinak izan ditugu eta jendeari gustatzen zaio, sentsazio oso potente batekin ateratzen da teatrotik. Nik uste dut pentsaraztea egiten duela, horrelako gaiak lantzea beharrezkoa da gure gizartean zer gertatzen den ikusteko. Azkenean gai hauek ez ditugu normalizatzen, ez dira eskoletan lan- tzen... baina gertatzen den zerbait da. Zenbakiak begiratu nituen eta bost neska txikietatik bik pairatzen dituzte horrelako abusuak, eta mutiletan bostetik bat. Gure inguruan dagoen zerbait da, horregatik uste dut beharrezkoa dela jendea bere beldurrak eta lotsak plazaratzea.

-Antzerkia erreminta aproposa al da horrelako gaiak gure begien aurrean jartzeko?

-Bai. Azkotan joaten gara antzerkira komediak ikustera eta egia da ba- tzuetan gauza inportanteak esaten direla ere, baina uste dut teatroa badela erreminta bat gure gizartean zer gertatzen den ezagutzeko. Horrelako gaiak beharrezkoak dira teatroan, jendea beste gorputz batekin joaten delako antzokietara. Telebistan horrelako gaiak ikus ditzakegu, baina antzokira joatean irekiago zaude ikusle moduan.

-Antzezle bezala, beste batzuk baina lan zailagoa izan al da hau?

-Gaztea naiz eta ni bezalako an- tzezle batentzat horrelako paperak urrea dira. Asko ikasteko balio du, monologo asko daude eta oso pertsonaia bereziak topatu ditugu, eta gainera gure bizitzatik urrun ikusten ditugunak. Asko ikasten duzu horrelako pertsonaiekin beste mundu batean murgiltzen zarelako, baina egia da asko sufritzen duzula ere. Prozesua aurrera doan einean gauza askorekin topatzen zara, mingarria da, baina era berean oso abera- tsa.

-Nola joan beharko luke ikuslea antzokira ostiralean?

-Animatuko nioke joatera. Nahiz eta horrelako gaiak diferente edo zailak izan, gure munduko ikuspegi bat dira, eta hobe da begiak irekita bizitzea eta ez beste alde batera begira. Zaila eta mingarria izan daiteke momentu batzutan baina nik uste dut guretzat, aktore moduan, aberatsa den bezala publikoaren- tzat ere horrela izango dela.

 

Fotos

Vídeos