Denak ez dira berdinak

Politikoen artean badira aldeak; guk behar ditugu belarri finak, bereizteko

RUFINO IRAOLA

Bigarren hauteskunde-kanpaina bi hilabeteren buruan. Isilaldi luzea egin dugu Euskal Herrian, politikaz askorik mintzatu gabe. Nik orain asko hitz egiten dut. Mintzatu bakarrik ez, entzun ere asko egiten dut: telebistako debate gehienak ikusten ditut; baita irratietakoak entzun ere, ahal bada. Orain, zorionez, beste giro bat nabaritzen dugu: edo giroa aldatu da, edo geu aldatu gara eta giroa aldatu dela uste dugu. Azkenean, gauza bera da: giroa eta geu interaktiboak gara.

Joan den larunbatean ere eman genion politikari astindu ederra! Familiarteko bazkaria genuen. Bata EhBildukoa, bigarrena Elkarrin eta beste 'prozesio' batzuetan ibilia, eta bestea idazle anti-sistematzat har litekeen bat nituen ondoan. Ni, berriz, badakizue nondik natorren, inora joan ez banaiz ere. Ondo konpondu ginen. Puntu askotan bat gatoz; adibidez, immigrazioaren kasuan, Venezuelako egoerari buruz, Kataluniari nondik eta nola hel dakiokeen, Europa sozialaz zer pentsatzen dugun...

Xabier Ezeizabarrenak dioena, neuk euskaratua, azaldu nien nik: «Nola Katalunian hala Euskal Herrian, elkarrizketa demokratikoa da bide nagusia, gure demokraziak indartzeko. Mugak, noski, ez daude inongo Konstituziotan eta arau juridikotan, baizik eta unibertsalki pertsona guztiei aitorturiko Giza Eskubideetan».

Egia esan, erabat ados ere ez gaude. Gure anti-sistemak dio politiko guztiak berdinak direla. Nik hori ez dezaket konpartitu. Ez dira berdinak: euskal kupoaren kontra daudenak eta alde daudenak, eutanasia onartzen dutenak eta ez dutenak, 1.080 euroko soldata minimoa eskatzen dutenak eta 850koa nahi dutenak, Nafarroako Euskaren Legea onartzen dutenak edo zabaldu nahi dutenak eta Euskara ez dela Nafarroako hizkuntza diotenak, hezkuntza edo sanitate publikoa nahi dutenak eta pribatuaren aldeko apustua egiten dutenak, Konstituzioko artikulu guztiak bete daitezen exijitzen dutenak eta berek nahi dituztenak bakarrik betetzen dituztenak, ustelkerian igeri dabiltzanak eta eskuak garbi dauzkatenak, arerio politikoak espiatzen dituztenak eta biktimak, Kataluniarentzat 155. artikulua beste soluziorik ez dutenak eta (Konstituzioaren barnean) dialogoa nahi dutenak, memoria historikoa defenditzen dutenak eta ez dutenak, genero-indarkeria onartzen dutenak eta ez dutenak, ingurumena aintzat hartzen dutenak eta ez dutenak, fiskalitate justua nahi dutenak eta ez dutenak... Politikoen artean badira aldeak; guk behar ditugu belarri finak, bereizteko.