Daniel Canogar-en 'Oroitzapen likidoak' Donostiako Kubo-Kutxa aretoan

Cannula, 2016. /Daniel Canogar
Cannula, 2016. / Daniel Canogar

Memoria eta haren galerari buruzko kezka azaltzen dira margolari madrildarraren irudietan

El Diario Vasco
EL DIARIO VASCO

Daniel Canogarren obrak gogoeta egiten du memoriari eta haren galerari buruz. Haren proiektuetan azaleratzen den kezka bat da, ahanzturari eta oroitzapenen desagertzeari aurre egiteko, horretara baikaramatza egun nagusi den etengabeko eta gehiegizko informazioak.

Artistak gai horri ekiten dio hainbat planteamendutatik: hasi erabilpenik ez duten objektu eta material batzuen iraganeko bizitzaren memoria berreskuratzetik, egungo gizarte garatuei eragiten dieten aldaketak jaso eta digitalki eraldatzeraino.

Erakusketa honetan, Oroitzapen likidoak izenburupean, Canogarren proposamen artistiko berriak gogoeta egiten du memoria ez galtzeko prozesuei buruz, galeraren kontzientziari buruz.

Erakusketaren diskurtsoaren zati garrantzitsu bat oinarritzen da egunero nozitzen dugun etengabeko datu bonbardaketan, geureganatu ezin dugun datu kopuru eskerga. Prozesu teknologiko baten bidez, artista madrildarrak datuok hartu eta publikorantz proiektatzen ditu, animazio generatibo abstraktuen moduan, oso iradokitzaileak ikuspegi plastikotik eta transmititzen duten balio poetikoagatik.

Amalgama, 2019.
Amalgama, 2019. / Daniel Canogar

Artista itsututa dago teknologiak gizakian eta planetan duen inpaktuarekin. Informazio fluxu jarrai eta erraldoi baten mende bizi gara, prozesatu ezin dugun eta alienatu egiten gaituen informazioa, eta etengabe distraituta gauzkana nahitaez jasan behar dugun bonbardaketa sentsorialaren pean.

Memoria ez da kapaz horrenbeste informazio irensteko, eta oroitzapenak erre eta desagertu egiten dira. Egungo gizartearen leitmotiv-a zaharkitze azeleratua da, globalizazioaren eta berehalakotasunaren aroan gizakiak duen beharra berri-berriena eskuratu eta zaharra —edo ia atzora arte berria zena—baztertzeko.

Horri etengabeko update-a dei geniezaioke, Canogarrek bere lan batzuetan egin bezala: hala nola Cannula, Ooze edo Ripple, besteak beste. Informazioak ihes egiten du, memoriak bezala, existentziak bezala.

'Oroitzapen likidoak'-en proposamen plastikoa eta teknologikoa, beraz, zahartzeak eragindako beldurrari eta heriotza ez onartzeari buruzko metafora eder bihurtzen da.

Daniel Canogar

Haren bizitza eta ibilbidea Espainia eta Estatu Batuen artean garatzen da. Argazkilaritzan espezializatutako master bat egin zituen New York University-n eta International Center of Photography-n, 1990ean. Haren lehenengo adierazpidea argazkia izan bazen ere, berehala piztu zitzaion bideo, eskultura eta instalazio artistikoekiko interesa.

Haren banakako azken erakusketa proiektuen artean, honako hauek nabarmentzen dira: Echo, Paul and Lulu Hilliard University Art Museum-ean (Lafayette, 2019); Melting the solids, Art Bärtschi & Cie galerian (Geneva, 2018); Fluctuaciones, Alcalá 31 aretoan (Madril, 2017); Sikka inentium, Nafarroako Unibertsitatearen museoan (Iruñea, 2017); Quadratura, Limako Espacio Fundación Telefónican (Lima, 2014); Vortices, Canal de Isabel II Fundaziorako egina (Madril, 2011); eta, Synaptic Pasaje instalazioa Brain. The Inside Story erakusketarako, New Yorkeko American Museum of Natural History-n.

Lan monumental ugari egin ditu espazio publikoetan, hala nola Aqueous, Sobrato Organization-en (Mountain Wiew, 2019); Pulse, Texax A&M unibertsitatean (College Station, 2018); Tendril, Tampako Nazioarteko Aireportuan (Tampa, 2018); Xilem eta Gust II, BBVA bankuaren egoitza nagusian (Madril, 2018); Storming Times Square (New York, 2014); Waves, JP Morgan Houston-en atarian (Houston, 2012). Beste instalazio batzuen artean, aipagarriak dira Constelaciones, Europako argazki mosaiko handiena, Rio Manzanares parkean oinezkoen bi zubitarako sortutakoa (Madril, 2010); eta Travesias, Europar Batasuneko Kontseiluaren atarian LEDen pantaila handi baterako sortutakoa Espainiak 2010ean Europar Batasunaren presidentetza eskuratzearen harira.

Magma, 2017.
Magma, 2017. / Daniel Canogar

Nabarmentzen dira, halaber, Nodi, Napoliko Arensa tren geltokian egindako bi argazki mural, eta Clandestinos, monumentu enblematikoei buruzko bideo proiekzio bat, Rio de Janeiroko Arcos de Lapan, Madrilgo Alcalako Atean eta Erromako San Pietro in Montorio elizan eman dena.

Era berean, Ciudades Efímeras: Exposiciones Universales, Espectáculo y Tecnología (Julio Ollero argitaratzailea, Madril, 1992) eta Ingrávidos (Telefónica Fundazioa, Madril, 2003) lanak argitaratu ditu. Horrez gain, irudiaren arkitekturari, argazki garaikideari eta hedabide berrien arteari buruzko saiakerak idatzi ditu.