Aurreko larunbatean, Lengua nacional titulupean, El País-ek: «Nunca tuvo EEUU una lengua oficial. En sus orígenes, pudo haberse impuesto el alemán sobre el inglés. Ha habido varios intentos de imponer el principio del english only. [Ingelesa bakarrik]. Ahora, en pleno fragor del debate sobre la inmigración hispana, el Senado, en una sesión cargada de emoción y simbolismo, aprobó hacer del inglés la 'lengua nacional' del país. Pide al Ejecutivo que 'preserve e impulse' el papel del inglés. (...) Es una derrota para los que defienden los derechos de los inmigrantes. El inglés no tiene nada que temer en EEUU ni en el mundo. (...) Es la inseguridad de los WASP (blancos anglosajones y protestantes) la que ha llevado a dar este lamentable paso».
Hona itzulpen euskarazkoa: «Antzina egundo ez zuen Espainiak hizkuntza ofizialik izan. Hasieran, gaztelaniaren aurretik, euskara eta zeltiberiera zeuden. Halere, 'castellano, y no se hable más' legea bortxaz ezartzeko ahalegin franko egin izan da. Orain, bake prozesuaren inguruko debate-zalaparta minean, Madrilek, emozio sinbolikoz beteriko egunerokoan, 'española eta kito!' aldarrikatzen du. Eskatu, aldiriko komunitate guztiei eskatzen die, arren mekauen!, 'gorde eta bultza' dezatela gaztelaniaren egiteko unibertsal eternala; hori bai, dokumentutxo batzuk idatz daitezkeela, nahi bada, beste gainerako dialekto ziztrinetan. Porrot mingarria da hori inguruko herrien eskubideetan. Gaztelaniak ez du zertan beldur izan, hala Espainian nola munduan zehar ere. ( ) WESP-en (güenos españoles-en) kili-kolo aldiak eragin du pauso negargarri halakoa». Eskuiña etzen naikoa eta ezkerrak laguntzen dio.