Bi musu

Bilera inportante bat izan berri dute Erroman Macron presidente frantziarrak eta Gentiloni lehen ministro italiarrak

IÑIGO LAMARCA

Bilera inportante bat izan berri dute Erroman Macron presidente frantziarrak eta Gentiloni lehen ministro italiarrak. Badirudi kimika ona dagoela bien artean. Inportantea -eta emankorra- da nire ustez harreman ona egotea agintarien artean. Gauzak erraztu egiten ditu, nahiz eta desadostasunak egon tartean. Macron seduktore galanta dela diote. Badirudi Trump inpresentablea liluratuta geratu zela berarekin. Gentiloni, berriz, oso sotila da. Aginte gutxi du, bere alderdian, Alderdi Demokratikoan, Mateo Renzi oilarra delako jaun eta jabea. Inkesten arabera, gainera, martxoaren hasieran izango diren hauteskundeetan emaitza txarrak lortuko ditu bere alderdiak. Hala eta guztiz, ia guztiek goraipatzen dute Gentiloniren gestioa bai eta bere nortasun apala eta gauzak egiteko modua ere. Gustukoak ditut alderdikeriak alde batera utziz eta adostasunak eta akordioak lortzeko ahalegin etengabeak eginez, diskrezioz gobernatzen dutenak. Horrelakoxea da, antza, Gentiloni. Prensa ona du bere herrialdean. Macron eta lehen ministro italiarrak herrialde bien arteko harremana biziki estutzea eta aldebiko tratatu bat sinatzea adostu dute Europar Batasunaren eraikuntza indartzeko eta bizkortzeko helburuz. Bilera ostean prentsaren aurrean agertu ziren eta bukaeran bi musu eman zizkioten elkarri, beren arteko sintonia ona plazaratzeko.

Proiektu europeistak aurrerapausoak eta atzerapausoak izan ohi ditu. Baita geldiuneak eta blokeoak. Orain impasse batean dago Alemaniako gobernu berriaren zain. Han egokitu daitezkeen eszenatokiak oso desberdinak (eta batzuk kontrajarriak) izan daitezke. Badirudi Merkelen kristau-demokraten eta Shulzen sozialdemokraten artean koalizio gobernu berri bat egin dezaketela. Europeistontzat berri ona izango litzateke hori zeren eta Shulzek, zeina Europako Parlamentuaren presidentea izan baitzen, eta bere alderdiak EB indartzeko proposamen oso argiak eta sendoak egin dituzte. CDU/CSU eta SPDren arteko akordioa gauzatzen bada (eta horrek neurri europazaleak jasotzen baditu) ardatz frantziar-alemaniarrak bultzada izugarria har dezake eta EBren eraikuntzak aurrerapauso erabakigarriak eman litzake. Edonola ere, Italiako hauteskundeak garrantzi handikoak izango dira. Badira oso euroeszeptikoak diren bi alderdi (Iparraldeko Liga eta 5 Izar Mugimendua) emaitza bikainak lor ditzaketenak eta horrek asko baldintzatuko lituzke, zalantzarik gabe, italiar gobernu berriaren jarrera eta erabakiak.

Dena den, nahiz eta Europar Batasunak eta bere ibilbideak gabezia eta alderdi kritikagarri asko dituen, hotz handia egiten du handik kanpora, eta bere onurak galtzeko arriskua somatzen denean bertigo izugarria sartzen zaio hainbati. Oso europeista den Sadiq Khan Londreseko alkateak ikerketa baten emaitzak jakinarazi ditu. Horien arabera, Brexita akordio komertzial bat lotu gabe gauzatzen bada, Erresuma Batuak 500.000 enplegu eta 56.500 milioi euro galduko lituzke hamabi urteren buruan. Oso urduri dago herrialde horretako gobernua Brexitaren panoramaren aurrean. Theresa May lehen ministroak jarrera gogorrak izan zituen hasieran baina orain apala eta negoziatzailea da bere jarduera. Farage eurofobo sutsuak ohartarazi du erreferendum berri bat egin nahi dutela batzuek Erresuma Batuak EBn jarraitu dezan. Izan ere, ekonomia EBren barruan ondo doala dirudi (makroekonomia, ez berriz herritar askoren mikroekonomia). Europako Banku Zentralak adierazi du Eurogunean esportazioak dezente igo direla. Iazko hirugarren hiruhilekoan kontu korrontearen superabita 125.000 milioi eurokoa izan zen, aurreko urteko hiruhileko berdinak izandakoa baino %42 gehiago. Europako produktuak konpetitibitate hobea dute gaur egun. Baina horren alde negatiboa lan baldintzak eta soldatak txartu egin direla da. Bestetik, Erresuma Batuak EB uzten duenean Batasunaren aurrekontua nabarmenki jaitsiko dela iragarri dute Bruselako iturriek. Errakuntza ikaragarria izango litzateke hori. EBren politikak indartu egin behar dira eta horretarako haren aurrekontuak asko hazi beharko luke.

Beste bi berri on azpimarratu nahi ditut. Batetik, EB presioa egiten ari zaio Estatu Batuei Iranekin izenpetutako energia nuklearrari buruzko paktua mantendu dezan. Jakina da Trumpek (eta bere laguna den Netanyahu Israeleko lehen ministro ultraeskuinekoak) bertan behera utzi nahi duela paktu hori baina EB, aldiz, gogor eusten ari zaio. Bestetik, Poloniako eskuin muturreko Gobernuak presidente berria du. Mateusz Morawieckik bira nabarmena egin du EBrekiko, eta elkarrizketarako bidea zabaldu du Bruselan egin berri duen bisitan. Dena den, gustatuko litzaidake hirugarren berri hau gertatuko balitz: EBk laguntza sendoa ematea Tunezi. Injustizia eta errakuntza izugarria litzateke hori ez egitea.

Contenido Patrocinado

Fotos

Vídeos