Artelan erraldoia osatzen duten 82 erretratu eta natura hil bat

Posatzea ere tokatzen zaio batzuetan David Hockneyri./Jean-Pierre Goncalves de Lima
Posatzea ere tokatzen zaio batzuetan David Hockneyri. / Jean-Pierre Goncalves de Lima

Guggenheim Bilbao Museoak azaroaren 10ean zabalduko den David Hockney margolariaren erakustetaren xehetasunak aurkeztu ditu

M. IMAZ

80 urte bete berri dituen David Hockney artista britainiarrak ez du irrifarrea galdu, ezta bere erretratu nahastezinek koloreak ere. Horietako 82, eta natura hil bat, Guggenheim Bilbao Museora ekarriko ditu, eta bertan izango dira azaroaren 10etik 2018ko otsailaren 25era bitartean. Hurrengo hilabeteetako planak egiteko orduan, kontuan hartzeko hitzordua da, zalantzarik gabe, 'David Hockney: 82 erretratu eta natura hil 1' erakusketa, Londreseko Royal Academy of Arts zentroak Guggenheim Bilbao Museoarekin lankidetzan antolatutako erakusketa, Edith Devaney dela komisarioa.

Hockney ez da aurreneko aldiz etorriko Bilbora. Paisaiak erakutsi zituen bertan 2012 urtean. Orain dakarren erakusketak, iazko udan Royal Academy of Arts-en erakutsi zenak, intentzioz beteriko erretratuak dakartza. Pentsa liteke erretratu baten intentzio bakarra, edo nagusia, erretratatua islatzea dela, baina Hockney, Guggenheim Bilbao museoan eskegiko duen bildumarekin, harago joan da, eta nonahi nornahik egiten dituen selfie eta argazki azkar horien aroan margolanaren berezitasuna azpimarratu nahi izan du.

82 erretratuak, itxuraz, oso antzekoak dira. Modelo denal aulki berean eseri zituen, tamaina bereko mihisea erabili zuen, eta hiru eguneko epean margotu zituen den-denak. Atzealdea ere berdina dute, urdina, eta argia bera, Kaliforniako argi dirdiratsua.

Bakoitzak bere berezitasuna

Hala ere, margolan bakoitzak du bere berezitasuna, erretratu denek dute berariazko nortasuna, sasoi betean jarraitzen duen Hockneyren bilduma berriaren ezaugarrietako bat artea, erretratuaz ari garenean, erreprodukzioa baino askoz gehiago dela erakustea baita.

Los Ángeles hiriko arte-egoeraren eta azken urteetan zehar bere bidean gurutzatu diren pertsonen inguruko barne-barneko ikuskera eskaintzen du, aurrekoarekin batera, bildumak. Orain dela bost urte, hain zuzen, hiri hartara itzuli zen, bolada baterako artegintzatik aldentzea erabakita. Pixkanaka-pixkanaka ekin zion berriro erretratugintzari, eta azaroaren 10etik aurrera Bilbon ikusi ahal izango den bilduma osatzen hasi zen. Kasu honetan, erretratuak ez dira pilatzen doazen pieza solteak, egileak arte-corpus bakar gisa ulertzen duen multzo baten zati baizik. Bilduma baino gehiago, ibilbide ia kronologikoa den instalazioa proposatu du margolariak.

Ezkerrean, Rufus Hale. Eskuinean, Edith Devaney.
Ezkerrean, Rufus Hale. Eskuinean, Edith Devaney. / Richard Schmidt

Museoak erakusketa aurkezteko zabaldu duen oharrean irakur daitekeenez, "bildumak aurrera egin ahala, bere egoera emozionala arinduz doala dirudi, hautatutako formatuaren eta bitartekoarengan zuen ustea bezala. Modelo guzti-guztiak bere lagun, familiarteko eta ezagunen artean aukeratu zituen; bere estudioko hainbat pertsona ageri dira, eta baita John Baldessari bezalako beste artista batzuk, edo Larry Gagosian bezalako komisario eta galeristak ere". "Ospetsuak erretratugintzarako eginak daude", dio Hockneyk. "Nik ez ditut ospetsuak sortzen; erretratugintzak, bai. Nire ospetsuak nire lagunak dira."

Erretratu bakoitza behaketa bizi baten emaitza da, eta analisi psikologiko baten itxura hartzen du. Erakusketa honen bitartez, selfieak eta sare sozialetako erretratu fotografikoak hainbeste ugaritu diren garaian, margoturiko erretratuaren papera berraztertzen du Hockneyk, instalazio bizi eta erakargarri batean. Bildumako ukitu desberdina, natura hila hain zuzen, honi zor zaio: behin, modeloetako batek ezin izan zuen hitzordura agertu eta orduan, artistak, pintatzeko grinak jota, estudioan eskura zeukanarekin egin zuen erretratua, fruta- eta barazki-sorta bat erabilita. David Hockneyrentzako posatzen.

Temas

Euskera

Fotos

Vídeos